திருதிரு: திருவரங்கத்தந்தாதி

திருவரங்கத்தந்தாதி

Sun, 17 Feb 2008 14:06:59 GMT

தாரணிதானவன்பாலிரந்தான்சங்கம்வாய்வைத்தொன்னார்
தாரணிதானவஞ்செய்தானரங்கன்றமர்கள்பொருந்
தாரணிதானவமராவதியுந்தருநிழலும்
தாரணிதானவயிராவதமுந்தருகினுமே.

(இ -ள்) தானவன்பால் -- அசுரனான மகாபலியினிடத்து, தாரணி இரந்தான் -- (மூன்று அடி) நிலத்தை யாசித்தவனும்,, சங்கம் வாய் வைத்து -- (தான் தனது) திவ்விய சங்கத்தை வாய்வைத்து ஊதிய மாத்திரத்திலே, ஒன்னார் தார் அணி தவம் செய்தான் -- பகைவர்களுடைய, படைவகுப்பினொழுங்கைப் பழுதுபடுத்தியவனும் ஆன, அரங்கன் - ரங்கநாதனுடைய, தமர்கள் -- அடியார்கள், --- அணிது ஆன அமரா வதியும் -- அழகியதாகிய சுவர்க்கலோகத்தையும், தருநிழலும் - (அங்குள்ள) கற்பக விருக்ஷங்களின் நிழலையும் , தார் அணி தானம் அயிராவதமும் -- கிண்கிணிமாலையை அணிந்ததும், மதங்கொண்டது மான ஐராவதமென்னுந் தெய்வயானையையும், தருகிலும் - (வலியக்) கொடுத்தாலும், பொருந்தார் -- -- (மனமிசைந்து அவற்றைப் பெற) உடன்படார்; (எ-று)

திருமாலடியார்கள் மீளாவுலகமாய்ப் பேரின்பத்திற்கு உரிய இடமான பரமபதத்திற்குச் செல்ல இணங்கு வரேயன்றிச் சிலகாலம் சிற்றின்பங்களை யனுபவித்தற்கே உரிய சுவர்க்கலோகத்து இந்திர பதவியைக் கொடுத்தால் அதனையும் சிறிதும் பொருள் செய்யார் என்பதாம் ; “ ஆனாத செல்வத்தரம்பையர்கடற்சூழ வானாளும் செல்வமும் மண்ணரசும் யான் வேண்டேன் “ என்று குலசேகராழ்வார் அருளிச் செய்தமை காண்க ; பிரமன் கட்டளையால் இந்திரன் சரபங்க மகரிஷியைச் சத்தியலோகத்துக்கு அழைத்தபோது, மகா விஷ்ணுபக்தரான அம்முனிவர் அம்மேலுலகையுமுட்பட இகழ்ந்து “அற்பங்கருதேன்“என்றும்,“மறுகா நெறி யெய்துவேன்” என்றும் உரைத்ததும் உணரத்தக்கது.

தாநவன் -- ( காசியபமுனிவரது மனைவிகளுள்) தநுவென்பவளது மரபினரென்று பொருள்படும் வட மொழித் தத்திதாந்தநாமம். ஒன்னார் -- ஒன்றார் என்பதன் மருஉ. அவம்செய்தான் -- பயனிலதாக்கிய வன். தம் --தம்மவர்; கிளைப்பெயர்; அணிது -- அண்ணிது ; அதாவது சமீபத்திலுள்ளது என்றும் உரைக்கலாம். எல்லாவுலகங்களிலும் மேலுள்ளதான முத்தியுலகத்தின் சேய்மையை நோக்குமிடத்து, இந்திரனது நகரமான அமராவதி மிக அருக்லுள்ளதாதல் காண்க, சேணுலகமாகிய முத்தியைப் பெறவல்ல பாகவதர்க்குச் சுவர்க்கலோகம் அரியதொன்றன் றாதலால், எளிது என்னும் பொருளில் ‘ அணிது' என்ற தாகவும் கொள்ளலாம். சங்கம், அமராவதி, தரு, தாகம், ஐராவதம் -- வடசொற்கள். அமராவதீ என்ற பெயர் தேவர்களையுடையதென்று காரணப்பொருள்படும். சுவர்க்கலோகத்தில் பஞ்சதேவ தருக்களின் நிழல் இந்திரன் அரசுவீற்றிருக்குமிடமாதலை, ”இன்றளிர்க் கற்பகநறுந்தேனிடைதுளிக்கு நிழலிருக்கை” என்றதனாலும் அறிக. அயிராவதம் -- முதற்போலி. இது, இந்திரனது வெள்ளையானை; நான்கு தந்தங்களையுடையது. தருகின், கு - சாரியை. உம்மை -- உயர்வுசிறப்பு.

கண்ணன் சத்தியபாமைக்காகப் பாரிசாதத்தருவைத் தேவலோகத்தினின்று பெயர்த்துப் பூலோகத்துக்குக் கொணர்கையில் வந்து எதிர்த்துப் போர்செய்த சகலதேவ சைநியங்களையும் தனது சங்கநாதத்தினாலே பங்கப்படுத்தினமையும், மகாபாரதயுத்தத்தில் கண்ணன் அர்ச்சுனனுக்குச் சாரதியாய் நிற்கையில் தனது சங்கினொலியாற் பகைவர்களை அஞ்சுவித்து அழித்தமையும் மற்றும் பலபோர்களில் இங்ஙனஞ் செய்தமையும்பற்றி, ‘சங்கம்வாய்வைத் தொனார்தாரணி தானவஞ்செய்தான்' என்றார். “அருட் கொண்டலன்னவரங்கர் சங்கோசை யிலண்ட மெல்லாம், வெருட்கொண்டிடர்பட மோகித்து வீழ்ந்தன வேகமுடன், தருக்கொண்டு போகப்பொறாதே தொடருஞ் சதமகனும், செருக்கொண்ட முப்பத்துமுக்கோடி தேவருஞ் சேனையுமே' “தருணவாள் நிருபர் மயங்கிவீழ்தர வெண்சங்கமுமுழக்கி” என்பன காண்க.

திருவரங்கத்தந்தாதி

Mon, 04 Feb 2008 16:27:49 GMT

செய்யவளைக்குருவின்னருளாற்றிருத்தாள்வணங்கிச்
செய்யவளைக்குலஞ்சூழாங்கேசன்சிறிதமுது
செய்யவளைக்கும்புவிக்குமங்காந்தசெவ்வாய்முகுந்தன்
செய்யவளைக்குஞ்சிலம்பணிபாதங்கள்சேர்ந்தனமே. 2.

(இ—ள்) குரு இன் அருளால் – ஆசாரியருடைய இனிமையான கிருபாகடாக்ஷத்தினால், செய்யவளை திரு தாள் வணங்கி – திருமகளைத் திருவடிதொழுது, செய்யவளை குலம் சூழ் அரங்க ஈசன் --- கழனிகளிலுள்ள சங்கினங்கள் சூழப்பெற்ற திருவரங்கத்து நாதனும், அளைக்கும் புவிக்கும் அமுது செய்ய சிறிது அங்காந்த செவ் வாய் முகுந்தன் --- வெண்ணெயையும் பூமியையும் உண்ணுதற்குச் சிறிது திறந்த சிவந்த வாயையுடைய முகுந்தனென்னும் ஒரு திருநாமமுள்ளவனுமான திருமாலினது, செய்ய வளைக்கும் சிலம்பு அணி பாதங்கள் – செவ்வியையுடைய வளைந்துள்ள சிலம்பென்னும் ஆபரணத்தை யணிந்த திருவடிகளை, சேர்ந்தனம் – அடைந்தோம் ; (எ – று)

ஸதாசாரியனையடுத்து அவனபிமானத்தை அவனருளாற்பெற்று அது மூலமாகவுண்டான பிராட்டி புருஷகாரபலத்தாலே பெருமாள் திருவடியிலே சரண்புகுந்தோமென்றார். ஆக, இதனால், ஆசார்யபிமானமே உத்தாரகமென்னும் அர்த்தம் சொல்லியதாயிற்று. ஈற்று ஏகாரம் – தேற்றவகையால், இனி எமக்கு ஒருகுறையு மில்லை யென்ற பொருளைத் தொனிப்பிக்கும். சேர்ந்தனம் என்ற தன்மைப்பன்மை – தனதுகுலத்து முன்னோரையும் பின்னோரையும் தனது அடியார்களையும் உளப்படுத்தும். வணங்கிச்சேர்ந்தனம் என இயையும்.

செய்யவள் – செந்நிறமுடையவள்; செம்மையெனும் பண்பினடியாப் பிறந்த பெயர். குரு என்ற வடசொல் – அஜ்ஞானமாகிய அகவிருளை யழிப்பவனென்று அவயவப்பொருள்படும். (கு – இருள், ரு – ஒழிப்பவன்) இன் அருள் – பண்புத்தொகை; இன் –சாரியையெனக் கொண்டு குருவினது அருளென்றால், னகரமெய்-விரித் தல் விகாரமாம். செய்யவளைத் தாளை வணங்கி என இரண்டு செயப்படுபொருள்வந்த வினையாகவாவது, செய்யவளினது தாளை வணங்கி என உருபுமயக்க மென்றாவது, செய்யவளைத்தாளிலே வணங்கி என்றாவது கொள்க. செய்ய என்ற சொல், இரண்டாமடியில் செய் என்னும் வினைப்பகுதியின்மேற் பிறந்த குறிப்புப் பெயரெச்சமும்; மூன்றாமடியில், செய் என்னும் வினைப்பகுதியின்மேற் பிறந்த தெரிநிலை வினையெச்சமும்; நான்காமடியில், செவ்வியையுணர்த்தும் செம்மையென்னும் பண்பின்மேற்பிறந்த குறிப்புப் பெயரெச்சமுமாம். வயலை “செய்” என்பது பன்றிநாட்டுத் திசைச்சொல், வளை – வளைந்துள்ளது ; உட்சுழிந் துள்ளது. ‘செய்யவளைக்குலஞ் சூழரங்கம் ‘ என்பது, நீர்வளமிகுதியை உணர்த்தும். அரங்கேசன் – குணசக்தி பெற்ற வடமொழித் தொடர். தெரியோர் உண்ணுதல், அமுதுசெய்த லெனப்படும். உபசாரச் சொல். வெண்ணெயுண்ண வாய் திறந்தது, கிருஷ்ணாவதாரத்திலே திருவாய்ப்பாடியில் வளர்ந்த குழந்தைப் பருவத் திலென்க. புவி என்ற சிறப்புப்பெயர் பொதுப்பொருளின் மேலதாய் உலகமென்றவாறாம். அதனையுண்ண வாய்திறந்தது , பிரளயகாலத்திலென்க. பிரமன் முதலான சகலதேவர்களுமுட்பட யாவும் அழிந்துபோகிற யுகாந்தகாலத்தில் ஸ்ரீமகாவிஷ்ணு அண்டங்களையெல்லாம் தன் வயிற்றில் வைத்து அடக்கிக்கொண்டு பிர ளயப் பெருங்கடலில் ஆதிசேஷாம்சமானதோராலிலையின்மீது யோகநித்திரை செய்தருள்கின்றன னென்பது நூற்கொள்கை. அங்காந்த, அங்கா—பகுதி. முகுந்தன் = (தன் அடியார்க்கு), மு – முத்தியின்பத்தையும், கு –நில வுலகவின்பத்தையும், தன் – கொடுப்பவன், செய்ய என்பது – சிலம்புக்கும் பாதத்துக்கும் அடைமொழியாகத் தக்கது. சிலம்புவது, சிலம்புஎனக் காரணக்குறி. நூபுரம், பாத தண்டை.

தனமாதரஞ்சொற்குதலைப்புதல்வர்தரணியில்லந்
தனமாதரஞ்செயும்வாழ்வஞ்சியேதஞ்சநீயெனப்போந்
தனமாதரங்கிக்கவெற்பெடுத்தாய்தண்ணனந்தசிங்கா
தனமாதரங்கமுள்ளாயரங்காமுத்திதந்தருளே. .3.

(இ –ள்) ஆ – பசுக்கள்; தரங்கிக்க – (இந்திரன் பெய்வித்த மழையினால்) நிலைகலங்க ; வெற்பு எடுத்தாய் – (அவற்றைப் பாதுகாத்தற்பொருட்டுக்) கோவர்த்தநகிரியைக் குடையாக எடுத்துப் பிடித்தவனே ! தண் அனந்த சிங்காதனம் – ஆதிசேஷனை மெத்தென்ற சிங்காதனமாகவுடையவனே ! மாதரங்கம் உள்ளாய் – பெரிய கடலில் பள்ளிகொண்டுள்ளவனே ! அரங்கா – ஸ்ரீரங்கநாதரே ! தனம் மாதர் – கொங்கை எழிலை யுடைய மகளிரும் , அம் சொல் குதலை புதல்வர் – அழகிய மழலைச் சொற்களையுடைய பிள்ளைகளும், தரணி – விளைநிலமும், இல்லம் – வீடும், தனம் – செல்வமும் ஆகிய இவற்றில், ஆதரம் செயும் – ஆசை கொள்கிற, வாழ்வு – (நிலையற்ற இப்பிரபஞ்ச) வாழ்க்கைக்கு, அஞ்சி- பயந்து, நீயே தஞ்சம் எனப் போந்தனம் – நீயே ரக்ஷகமென்றுகொண்டு (வந்து) உன்னைச் சரனடைந்தோம்; முத்தி தந்தருள் – (அங்ஙனம் அடைந்த எமக்கு) மோக்ஷத்தைக் கொடுத்தருள்வாய். ; (எ –று)

பற்றற்று உன்பக்கல் சரணம் புக்கோம்; நீ எமக்கு நற்கதியருளக்கடவை யென்பதாம். உன்னை நம்பி யடுத்துள்ள உயிர்களைச் சிரமம்பாராது துயர்நீக்கிப் பாதுகாத்தருளுந் தன்மையுடையாய் என்னுங் கருத்துத் தோன்ற “ஆதரங்கிக்க வெற்பெடுத்தாய்” என விளித்தார்; கருத்துடையடைகொளியணி.

ஆதிசேஷன் திருமாலுக்குப் பலவகைக் கைங்கர்யங்கள் புரியும்வகையை “சென்றாற் குடையாம் இருந்தாற் சிங்காதனமாம், நின்றால்மரவடியாம் நீள்கடலுள்—என்றும் புணையாம் மணிவிளக்காம் பூம்பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு” என்றதினால் அறிக. திருப்பாற்கடலிலும், பிரளயப்பெருங்கடலிலும் திருமால் பள்ளிகொள்கின்றன னென்பது நூற்கொள்கை. குதலை – நிரம்பாமென்சொல்; “குழலினிது யாழினிது என்பார் தம் மக்கள் மழலைச் சொற்கேளாதவர்.” “மக்கள் மெய்தீண்ட லுடற்கின்ப மற்றவர், சொற்கேட்ட லின்பஞ் செவிக்கு” என்றபடி தம் புதல்வருடைய மழலைச்சொல் தந்தை தாயருக்கு மிக்க இனிமை விளைவித்தலால், ‘அஞ்சொல் குதலைப்புதல்வர்’ என்றார். இல்லம், அம் – சாரியை. இரண்டாமடியில் ஏகாரம் பிரித்துக் கூட்டப்பட்டது. தரங்கிக்க – அலைய ; தரங்கம் என்ற பெயரின்மேற் பிறந்த செயலெச்சம். தரங்கம் – அலை ; வடசொல்; கடலுக்குச் சினையாகுபெயர்; அநந்தன் என்ற வடமொழிப்பெயர், ந+அந்த என்று பிரிந்து , (பிரளயத்திலும்) அழிவில்லாதவன் என்று பொருள்படும். முக்தி என்ற வடசொல்லுக்கு பற்றுக்களை விட்டு அடையும் இடமெனக் காரணப் பொருள் (எ- று).

தந்தமலைக்குமுன்னின்றபிரானெதிர்தாக்கிவெம்போர்
தந்தமலைக்குமைத்தானரங்கேசன்றண்பூவினிடைத்
தந்தமலைக்குத்தலைவன்பொற்பாதஞ்சரணென்றுய்யார்
தந்தமலைக்கும்வினையானைவார்பலர்தாரணிக்கே. .4.

(இ –ள்) தாரணிக்கு – பூமியில், - பலர் –அநேகர்; தந்தம் மலைக்கு முன் நின்ற பிரான் – தந்தங்களையுடைய தொரு மலைபோன்ற யானைக்கு (கஜேந்திராழ்வானுக்கு), எதிரில் எழுந்தருளிக் காட்சி தந்த பெருமானும், எதிர் தாக்கி வெம்போர் தந்த ம(ல்)லை குமைத்தான் – எதிர்த்து மோதிக் கொடியபோரைச் செய்த மல்லர் களைச் சிதைத்து அழித்தவனும், தண் பூவின் தந்து இடை அமலைக்கு தலைவன் – குளிர்ச்சியான தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கின்றவளும் நூல் போன்ற (மிக மெல்லிய) இடையையுடையவளும், குற்றமற்றவளுமான திருமகளுக்குக் கொழுநனும் ஆகிய, அரங்கேசன் – ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய , பொன்பாதம் – அழகிய திருவடி களை, சரண் என்று – சரணமாக அடைந்து, உய்யார் – உய்வு பெறாராய், அலைக்கும் தம் தம் வினையால் நைவார் – வருத்துகின்ற தங்கள் தங்கள் பூர்வகர்மங்களினால் வருந்துவார்கள் ; (எ –று)

வெண்ணையை வைத்துக்கொண்டு நெய்க்கு அழுவார்போலே, சரண்புக்கமாத்திரத்தில் அச்சரணாகத ருடைய கருமங்களையெல்லாம் ஒழித்து முத்தி தருபவையான எம்பெருமானது திருவடிகள் இருக்க அவற்றை யடைந்து பிறவிப்பெருங்கடல் கடந்து வாழாது உலகத்திற் பேதையர்பலர் கருமவசப்பட்டு வருந்துவது என்னேயென்று உலகைநோக்கி இரங்கியபடியாம்.

‘தந்தமலை’ எனவே, யானையென்றாயிற்று; மலை – உவமையாகு பெயர்; பருமைவலிமைகளால் உவமம் முன் – இடமுன். இரண்டாமடியில், மலை என்பது தொகுத்தல், மல் – ஆயுதமின்றி உடல்வலிமைகொண்டு செய்யும் போர். இங்கு அப்போருடையார்க்கு ஆகுபெயர்; இடைத்தந்து –முன்பின்னாகத்தொக்க உவமைத் தொகை; தந்து – வடசொல். அமலை – அமலா என்ற வடசொல் ஆவீறு ஐயாயிற்று.இப்பெயர் தூய்மை யுடைமையை உணர்த்தும். சரண் – சரணமென்ற வடசொல்லின் விகாரம். தாரணிக்கு – உருபு மயக்கம். தரணி என்ற வடசொல் விகாரப்பட்டது.

திருவரங்கத்தந்தாதி 1

Wed, 09 Jan 2008 19:50:49 GMT

திருவரங்கத்தந்தாதி

நூல்

1   திருவரங்காவுறைமார்பாதிசைமுகன்சேவிப்பக்கந்
    திருவரங்காதரித்தின்னிசைபாடத்திருக்கண்வளர்
    திருவரங்காவுன்பழவடியேற்கருள்செய்யவெழுந்
    திருவரங்காதலித்தேனுனக்கேதொண்டுசெய்வதற்கே.

(இ -ள்) திரு--திருமகள், அரங்கு ஆ --தான் வசித்தற்குரிய இடமாகக்கொண்டு, உறை --வசிக்கப்பெற்ற
மார்பா -திருமார்பைஉடையவனே! திசைமுகன் சேவிப்ப --பிரமன் தரிசித்து வணங்கவும், கந்திருவர் அங்கு ஆதரித்து இன் இசை பாட -- கந்தருவர்கள் அவ்வாறே [தரிசித்து வணங்கிப்] பக்திகொண்டு இனிமையான கீதம் பாடவும், திரு கண் வளர் திரு அரங்கா -- திருவரங்கமென்னும் திருப்பதியில் அழகாகப் பள்ளிகொண்டு யோக நித்திரை செய்தருள்பவனே ! உனக்கே தொண்டுசெய்வதற்கு வரம் காதலித்தேன் -- [யான்] உனக்கே அடிமை செய்யுமாறு வரம் பெற ஆசைப்பட்டேன்; உன் பழ அடியேற்கு அருள் செய்ய எழுந்திரு-- நினது பழமையான அடியவனாகிய எனக்குக் கருணைசெய்தற்கு எழுந்திருப் பாயாக; (எ - று)

திரு என்பது -- கண்டாரால் விரும்பப்படும் தன்மைநோக்கம் ; என்றது , அழகு ; இஃது என்சொல்லிய வாறோ வெனின், -- யாவனொருவன் யாதொரு பொருளைக் கண்டானோ அக்கண்டவற்கு அப்பொருள் மேற்சென்ற விருப்பத்தோடே கூடிய அழகு. அதன்மேல் அவற்கு விருப்பஞ்சேறல் அதனிற் சிறந்த உருவும் நலனும் ஒளியும் எவ்வகையானும் பிறிதொன்றற்கு இல்லாமையால், ‘ எல்லாராலும் விரும்பப்பட்ட அழகு அவட்கு உண்டாகையாலே திருமகள் என்று பெயராயிற்று ‘ என்பது திருக்கோவையார் பேராசிரியருரை. “அகலகில்லே னிறையு மென் றலர்மேன்மங்கை யுறைமார்பா “ என்றாற் போல, ‘ திருவரங்காவுறைமார்பா' என்றார். அரங்கு -- ரங்க மென்ற வடசொல்லின் விகாரம்; இதற்கு கூத்தாடுமிடமென்ற பொருளும் உண்டு. ஆ -- ஆக என்பதன் விகாரம். இனி , அரங்கா --அழுந்தி யெனினுமாம். சிறிதுபொழுதும்விட்டு நீங்காமல் நிலையாக என்றபடி; ஒருசொல்; செய்யா என்னும் வாய்ப்பாட்டு உடன்பாட்டு இறந்தகால வினையெச்சம்; அரங்கு -- வினைப்பகுதி, ஆ என்ற விகுதியே இறந்த காலங்காட்டும். உறை மார்பு -- வினைத்தொகை, இடப்பெயர் கொண்டது.

‘எம்மாண்பிலயன் நான்குநாவினாலு மெடுத்தேத்தி யீரிரண்டு முகமுங் கொண்டு, எம்மாடுமெழிற்கண்க ளெட்டினோடுந் தொழுதேத்தி யினிதிறைஞ்ச நின்ற செம்பொன், அம்மான்றன் மலர்க்கமலக் கொப்பூழ் தோன்ற வணியரங்கத்தரவணையிற் பள்ளிகொள்ளு, மம்மான்”, “ஏதமில் தண்ணுமை யெக்கம் மத்தளி யாழ் குழல் முழவமோ டிசை திசை கெழுமிக், கீதங்கள் பாடினர் கின்னரர் கெருடர்கள் கெந்தருவரவர் கங்குலுமெல்லாம், மாதவர் வானவர் சாரண ரியக்கர் சித்தரு மயங்கினர் திருவடி தொழுவான், ஆதலி லவர்க்கு நாளோலக்கமருள அரங்கத்தம்மா பள்ளியெழுந்தருளாயே” என்ற ஆழ்வாரருளிச் செயல்களை அடியொற்றி,' திசைமுகன் சேவிப்பக்கந் திருவரங்காதரித்தின்னிசை பாடத் திருக்கண் வளர் திருவரங்கா எழுந்திரு' என்றார். திசை முகன் -- நான்கு திசைகளையும் நோக்கிய நான்கு முகமுடையவன்; எம்பெருமானைத் துதித்தல் முதலியன செய்தற்குவேண்டிய கருவியிற் குறைவற்றவன் என்பது இதில் தொனிக்கும். சேவிப்ப , பாட --வினைச்செவ்வெண். கந்தருவர் என்ற வடமொழி யமகநயத்தின் பொருட்டு கந்திருவரென விகாரப்பட்டது. பதினெண்வகைத்தேவகணங்களுள் ஒரு சாரார் இவர்; இசைபாடுதலிற் சிறந்தவர். அங்கு -- அப்பிரமன் போலவே யென்றபடி; அவ்விடத்திலே யெனினுமாம்; அசையாகவுங் கொள்ளலாம்.

உன்பழவடியேன் -- “எந்தைதந்தைதந்தைதந்தைதம் மூத்தப்ப னேழ்படிகால் தொடங்கிவந்து வழிவழியாட் செய்கின்றோம்” என்றபடி வம்ச பரம்பரையாக நெடுங்காலமாய் உனக்கு அடிமைசெய்து வருகிற தொண்டர்குலத்தில் தோன்றிய நான் என்றபடி. அழகிய மணவாளதாசர் பெரியபெருமாள் திருவடி களிலே அடிமைசெய்ய ஆசைப்பட்டு அருகிற்சென்றவளவிலே, அர்ச்சாரூபியான அப்பெருமான் எதிர்முகம் கொடுத்தல், திருக்கண்களாலே குளிர நோக்குதல், கைகளை நீட்டியணைத்தல், குசலப்ரசநம் பண்ணுதல் முதலிய செய்யாதே பள்ளிகொண்டிருக்க, அவனைப் பள்ளியுணர்த்தி அவனுணர்ந்தருளும் போதை யழகுகண்டு அவன் உகந்து வாய்திறந்து ஏவுங் குற்றேவல்களைச் செய்யவேண்டி, அவனை 'எழுந்திரு ‘ என எழுப்புகிறார். எழுந்திருத்தல் - துயிலொழிதல். இதில், இரு என்பது - துணைவினை. இனி, எழுந்து இரு -- நாளோலக்கமாக வீற்றிரு என்றுங்கொள்ளலாம்.”கிடந்தநாள் கிடந்தாய் எத்தனைகாலங் கிடத்தி உன் திருவுடம்பசையத், தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து தொல்லடிமை வழிவருந்தொண்டரோர்க் கருளித், தடங்கொள் தாமரைக்கண் விழித்து நீயெழுந்துன் தாமரைமங்கையு நீயும், இடங்கொள் மூவுலகுந் தொழ இருந்தருளாய் திருப்புளிங்குடிக்கிடந்தானே “ எனப் பள்ளிகொண்ட பெருமாளை நம்மாழ்வார் துயிலுணர்த்தி யெழுப்பி அடிமைசெய்யப் பாரித்தமை காண்க. “மறந்தும் புறந்தொழா மாந்தர்” ஆதலால் “எற்றைக்கு மேழேழ்பிறவிக்கு முன்றன்னோ, டுற்றோமேயாவோ முனக்கே நாமாட் செய்வோம்” என்றாற் போல . ‘ உன்பழவடியேன் உனக்கே தொண்டு செய்வதற்கு வரங்காதலித்தேன் ‘ என்றார். ஏ- பிரிநிலை. வரம் --வேண்டுவன கொள்ளுதல்.

எல்லா நூல்களும் மங்கலமொழி முதல்வகுத்துக் கூறவேண்டுவது மரபாதலால் , ‘ திரு ‘ என்று தொடங்கினார். ” சீர் மணி பரிதி யானை திரு நிலம் உலகு திங்கள், கார் மலை சொல் எழுத்துக் கங்கை நீர் கடல் பூத்தேர் பொன் ஏருறு மிவை மூவாறும் இதிற் பரியாயப்பேரும், ஆரு மங்கலச்சொல் செய்யுளாய்ந்து முன்வைக்க நன்றாம் ‘ என்பது காண்க.

தொடர்வது

2.     செய்யவளைக்குருவின்னருளாற்றிருத்தாள்வணங்கிச்
          செய்யவளைக்குலஞ்சூழாங்கேசன்சிறிதமுது
          செய்யவளைக்கும்புவிக்குமங்காந்தசெவ்வாய்முகுந்தன்
          செய்யவளைக்குஞ்சிலம்பணிபாதங்கள்சேர்ந்தனமே.

ஸ்ரீ வை.மு. கிருஷ்ணமாச்சாரியார் உரையை நாளை பார்ப்போம்.

திருவரங்கத்தந்தாதி

Tue, 08 Jan 2008 17:38:06 GMT

நம்மாழ்வார்

மாறன்பராங்கதி தந்தடியேனைமருட்பிறவி
மாறன்பரானகுழாத்துள்வைப்பான்றொல்லைவல்வினைக்கோர்
மாறன்பராமுகஞ்செய்யாமலென்கண்மலர்க்கண்வைத்த
மாறன்பராங்குசன்வாழ்கவென்னெஞ்சினும்வாக்கினுமே.

(இ -ள்) மால்தன் -- திருமாலினுடைய, பராங்கதி - பரமபதத்தை, தந்து - அளித்து, அடியேனை -- தொண்ட னான என்னை, மருள் பிறவி மாறு அன்பரான குழாத்துள் வைப்பான் -- மயக்கமுள்ள பிறப்பு நீங்கப்பெறு கிற அடியார்களான முக்தர்களுடைய கூட்டத்தில் (ஒருவனாகச்) சேர்த்தருளவிருப்பவனும், தொல்லை வல் வினைக்கு ஓர் மாறன் -- அநாதியாய் வருகிறவலிய கருமங்கட்கு ஒரு சத்துருவாயுள்ளவனும், பராமுகம் செய்யாமல் என்கண் மலர் கண் வைத்த மாறன் பராங்குசன் -- உபேக்ஷை செய்யாமல் என்மீது தாமரை மலர் போன்ற (தனது) திருக்கண்பார்வையை வைத்தருளியவனும் மாறனென்றும் பராங்குசனென்றும் பெயர்களையுடையவனுமான ஸ்ரீசடகோபன், என் நெஞ்சினும் வாக்கினும் வாழ்க - எனது மனத்திலும் மொழிகளிலும் வாழக்கடவன் (எ - று)

இப்பிரபந்தம் இனிது முடித்தற்பொருட்டு ஆழ்வார் எனது மனத்திலும் வாக்கிலும் இருந்து நல்ல கருத்துக் களையும் வளமான சொற்களையும் தோற்றுவிப்பாராக வென வேண்டியவாறாம். ஆழ்வாரை மனத்திற் கொண்டு தியானித்துச் சொல்லிக்கொண்டு துதிப்பேனென்ற கருத்தும் அமையும்.

மால்தன் பராங்கதி -- விஷ்ணுலோகமாகிய ஸ்ரீவைகுண்டம், மருள் --விபரீத ஜ்ஞானம்; மருட்பிறவி -- அவித்தையினாலாகிய பிறப்பு எனினுமாம்; “பொருளல்லவற்றைப் பொருளென்றுணரும், மருளானா மாணாப் பிறப்பு” என்றார் திருக்குறளிலும். கருமத்தை முற்றும் ஒழித்து மீளாவுலகமாகிற முத்தி பெற்றவர் மீண்டும் பிறத்தல் இல்லையாதலால், “பிறவிமாறு அன்பர்” எனப்பட்டனர். வல்வினைக்கு மாறன் -- அழித்தற்கு அரிய கருமங்களை எளிதில் அழிப்பவன். பராமுகம் -- பராங்முகம், முகங்கொடாமை; என்கண் -- கண் ஏழனுருபு. மலர்க்கண் வைத்தல் -- அருள்நோக்கம். மிகக் களித்துக் கொழுத்துச் செருக்கி எதிர்த்து வாதப்போர்க்குவரும் பிறமதத்தவராகிய மதயானைகளைத் தமதுபிரபந்தங்களிற்கூறிய தத்வார்த்தங்களில் அடக்கிக் கீழ்ப்படுத்தித் தம்வசத்தில் வைத்து நடத்துந் திறமுடையவராய் அவற்றிற்கு மாவெட்டி யென்னும் கருவிபோ லிருத்தலால், நம் ஆழ்வார்க்குப் பராங்குசனென்று திருநாமமாயிற்றென்க; பர அங்குசன் என்று பிரிக்க : பரர் --அயலார்; அங்குசம் -- மாவெட்டி, தோட்டி, தந்து வைப்பானென முடியும்
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Rajamragu:; இந்தப் பாட்டின் நான்கு வரிகளிலும் முதல் வார்த்தை “மாறன்” எனத்துவங்கி வெவ்வேறு அர்த்தங்களில் கையாளப்பட்டிருப்பதைப் படித்து இரசித்திருப்பிர்கள். யமகவந்தாதியின்படி அமைந்துள்ள இதைப்போலவே இனித் துவங்கவிருக்கும் நூலில் எல்லாச் செய்யுள்களும் அமைந்துள்ளன. இனிக் கூடு மானவரை தினமும் பதிவு செய்ய முயல்கிறேன். நாளை துவங்கவிருக்கும் திருவரங்கத்தந்தாதியின் முதற் பாட்டு கீழே உள்ளது. அதன் முதல் வார்த்தையான “திருவரங்கா” எப்படி அர்த்தப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் என யோசித்து நாளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

திருவரங்காவுறைமார்பாதிசைமுகன்சேவிப்பக்கந்
திருவரங்காதரித்தின்னிசைபாடத்திருக்கண்வளர்
திருவரங்காவுன்பழவடியேற்கருள்செய்யவெழுந்
திருவரங்காதலித்தேனுனக்கேதொண்டுசெய்வதற்கே.
இந்த அந்தாதிக்கு விரிவு எழுதியவர் ஸ்ரீ வை. மு. கிருஷ்ணமாச்சாரியார் ஸ்வாமியாம்.

திருவரங்கத்தந்தாதி

Mon, 07 Jan 2008 18:39:57 GMT

எழுபத்துநான்கு சிங்காசநாபதிகள்

திருமாலையாண்டான்றிருக்கோட்டிநம்பிதிருவரங்கப்
பெருமாளரையர்திருமலைநம்பிபெரியநம்பி
யருமால்கழல்சேரெதிராசர்தாளிற்சிங்காதனராய்
வருமாரியர்களெழுபத்துநால்வரென்றுணையே.

(இ - ள்) திருமலையாண்டான் --, திருக்கோட்டிநம்பி--,திருவரங்கப்பெருமாளரையர்-,திருமலைநம்பி-, பெரிய நம்பி-, (என்பவர்களுடைய), அரு மால் கழல் -அருமையான சிறந்த திருவடிகளை, சேர் -- அடைந்த, எதிராசர் --எம்பெருமானாருடைய, தாளின் --திருவடி சம்பந்தத்தால், சிங்காதனர் ஆய் வரும் --ஸிம்ஹாஸ நாதிபதிகளாய் விளங்குகின்ற, ஆரியர்கள் எழுபத்து நால்வர் -- ஆசாரியர்கள் எழுபத்து நான்கு பேரும், என் வான் துணை -- எனக்குச் சிறந்த துணையாவர்; (எ -று)

முதலிரண்டடியிற்குறித்த ஐவரும், ஸ்ரீபாஷ்யகாரருக்குப் பஞ்சாசாரியரெனப்படுவர். அவர்களில், திருமாலையாண்டான், இவர்க்குத் திவ்வியப் பிரபந்த வியாக்கியாநம் அருளிச்செய்து “சடகோபன் பொன்னடி” என்கிற திருநாமத்தைச் சாத்தியருளினார். திருக்கோட்டியூர் நம்பி, இவர்க்குத் திருமந்திரார்த்தத்தையும் சரமச்சுலோகார்த்தத்தையும் அருளிச்செய்து “எம்பெருமானார்” என்கிற திரு நாமத்தைச் சாத்தியருளினார். திருவரங்கப் பெருமாளரையர், இவர்க்குப் பெரியதிருமொழி மூலமும் திருவாய்மொழி மூலமும் கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு வியாக்கியாநமும் த்வயார்த்தமும் அருளிச் செய்து “லக்ஷ்மணமுனி” என்கிற திருநாமஞ் சாத்தியருளினார்; பெரிய திருமலைநம்பி இவர்க்கு ஸ்ரீராமாயண வியாக்கியாநம் அருளிச் செய்து “கோயிலண்ணன்” என்கிற திருநாமஞ் சாத்தியருளினார்; பெரிய நம்பி, இவர்க்கு “ராமாநுஜன்” என்கிற திருநாமமும் திருமந்திரமும் த்வயசரமச்லோகங்களும் உள்படப் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்தருளி, முதலாயிரம் இயற்பா என்ற ஈராயிரமூலத்தை அருளிச் செய்தார்.

எழுபத்துநால்வர் -- பட்டர், சீராமப்பிள்ளை, கந்தாடையாண்டான், அநந்தாழ்வான், எம்பார், கிடாம்பி யாச்சான் முதலியோர். இவர்கள் பெயர் வரிசையை, குருபரம்பராப்பிரபாவம் முதலிய நூல்களிற் காண லாம் . இவர்கள், ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரிடமிருந்து உபயவேதாந்தங்களையும் உபதேசம் பெற்று அவராலேயே ஆசாரிய புருஷர்களாக நியமிக்கப்பட்டவர்கள். சிங்காதனராய்வரும் ஆரியர்கள் --- ஆசாரியபீடத்தில் வீற்றிருந்து அதற்கு உரிய அதிகாரத்தை நிர்வகிப்பவர்கள். “எதிராசந்தாளிற் சிங்காதனராய் வருமா ரியர்கள் என்ற சொற்போக்கினால், பாஷ்யகாரராகிய ஒரு சக்கரவர்த்தியின் கீழடங்கி ஆட்சி செய்யும் சிற்றரசராவர் இவரென்பது தோன்றும்.

மங்காதகீர்த்தியெதிராசர்பாதமணிமுடியாத்
தங்காதலாற்றந்தலைச் சூடிக்கொண்டு தடங்கடல்கு
ழங்காசினியைப்புரக்குமெட்டெட்டுடனையிரண்டாஞ்
சிங்காதனக்குருராயர்தம்பேர்சொலிற்றீதறுமே

என்ற திருவேங்கடக் கலம்பகத்துக் காப்புச் செய்யுள் இங்கு ஒப்பு நோக்கத்தக்கது

திருவரங்கத்தந்தாதி

Sun, 06 Jan 2008 16:07:07 GMT

குருபரம்பரை

சீதரன் பூமகள்சேனையர்கோன்றென்குருகைப்பிரா
னாதமுனியுய்யக்கொண்டாரிராமர்நல்லாளவந்தா
ரேதமில்வண்மைப்பராங்குசதாசரெதித்தலைவர்
பாதமடைந்துய்ந்தவாழ்வானெம்பார்பட்டர்பற்றெமக்கே.

(இ -ள்) சீதரன் - (பரமாசாரியனான) திருமாலும், பூமகள் -- (அத்திருமாலினது சிஷ்யையான) திருமகளும், சேனையர்கோன் -- (அப்பெரியபிராட்டியாரின் சிஷ்யனான) சேனைமுதலியாரும், தென்குருகைப்பிரான் -
(அச்சேனைத்தலைவரது சிஷ்யரான) அழகிய திருக்குருகூரில் அவதரித்த தலைவராகிய நம்மாழ்வாரும், நாதமுனி - (அச்சடகோபரது சிஷ்யரான) ஸ்ரீமந்நாதமுனிகளும், உய்யக்கொண்டார் -(அந்நாதமுனிகளின் சிஷ்யரான) உய்யக்கொண்டாரும், இராமர் - (அவருடைய சிஷ்யரான) ராமமிச்ரரென்னும் திருநாமமுடைய மணக்கால்நம்பியும், நல் ஆளவந்தார் - (அவரது சிஷ்யரான ஞானங்கனிந்த)நலங்கொண்ட ஆளவந்தாரும் ஏதம் இல் வண்மை பராங்குசதாசர் - (அவர் சிஷ்யரான) குற்றமில்லாத உதாரகுணமுள்ள பெரிய நம்பியும், எதி தலைவர் -( அவர் சிஷ்யரான) யதிராஜராகிய ஸ்ரீபாஷ்யகாரரும், பாதம் அடைந்து உய்ந்த ஆழ்வான் --(அவருடைய) திருவடிகளைச் சரணமடைந்து நல்வாழ்வு பெற்ற கூரத்தாழ்வானும், எம்பார் -(அவ்வாழ்வான் போலவே ஸ்ரீபாஷ்யகாரருக்கு அதி அந்தரங்க சிஷ்யரான) எம்பாரும், பட்டர் -- (கூரத்தாழ்வானுடைய குமாரரும் எம்பாரது சிஷ்யருமான) பட்டரும், (ஆகிய இவர்கள்), எமக்கு பற்று -- எமக்குத் தஞ்சமாவர்;(எ-று)

இந்நூலாசிரியர்க்குப் பட்டர் ஸ்வாசாரிய ராதலால், குருபரம்பரையில் அவரளவே கூறலாயிற்று. சீதரன்முதல் பட்டர் ஈறாகச் சொல்லும் குருபரம்பரைக் கிரமத்தில் எதித்தலைவர்க்குப்பின்னே எம்பார்க்கு முன்னே கூரத்தாழ்வானை வைக்கவேண்டிய அவசியமில்லையாயினும், ஸ்வாசாரியரான பட்டர்க்குக் கூரத்தாழ்வான் திருத்தகப்பனாராதல் பற்றியும், தம்குலமுதல்வரான திருவரங்கத்தமுதனார் ஸ்ரீபாஷ்ய காரருடைய திருவடிகளில் ஆசிரயித்ததற்குக் கூரத்தாழ்வான் புருஷகாரராய் நின்றமை பற்றியும்,அவ்வாழ் வானை இடையிலே நிறுத்தினார். இது, இந்நூலாசிரியருடைய குலகுருபரம்பரை யென்க. அன்றியும், ஸ்ரீபாஷ்யகாரரது நியமனத்தின்படி சென்று பட்டர்க்கு த்வயோபதேசஞ்செய்து ஆசாரியராகி அவர்க்குப் பஞ்சஸம்ஸ்காரங்களையும் திருவாய்மொழி முதலிய கிரந்தங்களையும், அவற்றின் வியாக்கியாநங்களையும் அருளினவர், எம்பார் பட்டர்க்கு ஜாதகரும் நாமகரண சௌளோபநயாதிகளையும், ஸ்ரீ பாஷ்யாதி கிரந்தங் களையும் அருளினவர், திருத்தந்தையாரான கூரத்தாழ்வான்; ஆதலால், ஆழ்வானையும் பட்டர்க்கு ஆசாரியரென்றல் ஒருவாறு அமையும்.

ஸ்ரீதரன் -வடசொல்; திருமகளை (திருமார்பில்) தரிப்பவன்; பூமகள்-- (மலர்களிற் சிறந்ததான) தாமரை மலரில்வாழும் மகள்; தென் குருகை - தெற்கிலுள்ள குருகூரெனினுமாம்; இது,தென்பாண்டிநாட்டிலுள்ளது. ஆழ்வார்திருநகரியென வழங்கும்; நாதமுனி -தலைவராகிய முனிவர்; யோகீசுவரர்; முநி - மநநசீலன்; ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய ‘ நாதன் ‘ என்ற திருநாமத்தை வகித்து நம்மாழ்வாரால் தமக்கு உபதேசிக்கப்பட்ட அர்த்தங்களை அடைவே எப்பொழுதும் மநநம் பண்ணிக்கொண்டு எழுந்தருளியிருக்கிற அந்தணராதலால் நாதமுனி யென்று பெயர் வழங்கலாயிற்று என்பதையும் உணர்க; உய்யக்கொண்டார் -- மணக்கால் நம்பி முதலிய பலரையும் உய்யுமாறு ஆட்கொண்டவர்; அன்றி, நாதமுனிகளால் உய்வுபெற ஆட்கொள்ளப்பட்ட வரெனினுமாம். மணக்காலென்கிற ஊரில் திருவவதரித்த வராதலால் மணக்கால் நம்பியென்று திருநாமம் பெற்ற ஆசாரியரது இயற்பெயர் , ராமர் என்பது; கடவுளின்பெயரை அடியார்கட்கு இடுதல் மரபு. நாத முனிகளின் பேரனாரான யமுனைத் துறைவர் இளமையிலேயே ராஜபுரோகிதனும் மகாவித்துவானுமாகிய ஆக்கியாழ்வானோடு வாதஞ்செய்யத் தொடங்கியபோது இராசபத்தினியானவள் ‘ இவர் தோற்கமாட்டார் ‘ என்று அரசனுக்கு உறுதிகூற, அரசன் அதனை மறுத்து, ‘ நமது ஆக்கியாழ்வான் தோற்றால் இவர்க்குப் பாதி இராச்சியம் தருவேன் ‘ என்று பிரதிஜ்ஞைசெய்ய, உடனே நடந்த பலவகைவாதங்களிலும் யமுனைத் துறைவரே வெற்றியடைய, அதுகண்டு தனது பிரதிஜ்ஞை நிறைவேறினமைபற்றி மகிழ்ச்சிகொண்ட இராச மகிஷி ‘ என்னையாளவந்தவரோ! ‘ என்று கொண்டாடியதால் இவர்க்கு ‘ ஆளவந்தார் ‘ என்று திருநாம மாயிற்று. பெரியநம்பியின் மறுபெயரான பராங்குசதாசரென்பது பராங்குசரென்னும் ஒரு திருநாமத்தை யுடைய நம்மாழ்வாரது அடியவரென்று பொருள்படும். இவர் ஸ்ரீபாஷ்யகாரர்க்குப் பஞ்சஸம்ஸ்காரங்களை யும் மந்த்ரரத்நத்தையும் அருளி அவரை நம் தரிசநப்ரவர்த்தகராம்படி செய்திட்ட சிறப்புத் தோன்ற,இவர்க்கு ‘ ஏதமில் வண்மை ‘ என்ற அடைமொழி கொடுக்கப்பட்டது. இங்கு வண்மை, கைம்மாறு கருதாது மந்திரோ பதேசஞ் செய்தல்; அதற்கு ஏதமின்மை, நூல்முறைக்கும் சிஷ்டாசாரத்துக்கும் சிறிதும் வழுப்படாமை. எதித் தலைவர் - சந்யாசிசிரேஷ்டர்; யதி என்ற வடசொல், எதியென விகாரப்பட்டது. யந்திரம் - எந்திரம், யமன் -எமன்,யஜ்ஞம் -எச்சம், யது - எது, யஜுர் -எசுர் என்பனபோல. ஆழ்வான் - எம்பெருமானுடைய குணகணங் களில் ஆழ்ந்து ஈடுபடுபவர். கூரமென்கிற தலத்தில் அவதரித்தவராய் அத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கிற எம்பெருமானுடைய ‘ ஆழ்வான் ‘ என்ற திருநாமத்தை வகித்தவராதலால், ‘ கூரத்தாழ்வான் ‘ என்று வழங் குகிற பெயர் இங்கு நாமைகதேசே நாமக்ரஹணத்தால் ‘ ஆழ்வான்' எனப்பட்டதென்றும் கொள்க. ஸ்ரீபாஷ்யகாரர் கோவிந்தபட்டருடைய வைராக்கியத்தைக் கண்டு அவர்க்குச் சந்யாசாசிரமந்தந்தருளித் தமது திருநாமங்களிலொன்றான எம்பெருமானாரென்ற பெயரை அவர்க்குச்சாத்த அவர் அப்பெரும் பெயரைத் தாம் வகிக்க விரும்பாதவராய் ‘ தேவரீர்க்குப் பாதச்சாயையாயிருக்கிற அடியேனுக்குத் தேவரிர் திருநாமச்சாயையே அமையும்' என்று விண்ணப்பஞ் செய்ய , பாஷ்யகாரரும் அப்பெயரையே சிதைத்து எம்பார் என்று பெயரிட்டருளினார். பண்டிதர்க்கு வழங்குகின்ற ‘பட்டர்‘ என்றபெயர் -கூரத்தாழ்வானுடைய குமாரர்க்குச் சிறப்பாக வழங்கும். எம்பெருமானாரால் நாமகரணஞ் செய்தருளப்பெற்றவர், இவர். பற்று - பற்றுக்கோடு, ரக்ஷகம். எமக்கு என்ற தன்மைப்பன்மை, ஸ்ரீவைஷ்ணவரனைவரையும் உளப்படுத்தியது. கவிகட்கு உரிய இயற்கைப் பன்மையுமாம்.

திருவரங்கத்தந்தாதி

Sun, 18 Nov 2007 18:09:40 GMT

காப்பு

காப்பு - காத்தல்; அது, இங்கு, காக்கின்ற கடவுளின் விஷயமான வணக்கத்தைக் குறிக்கும். ஆகவே, கவி தமக்கு நேரிடத்தக்க இடையூறுகளை நீக்கித் தமது எண்ணத்தை முடிக்கவல்ல தலைமைப்பொருளின் விஷயமாகச் செய்யும் தோத்திரமென்பது கருத்து.

[விஷ்வக்ஸேநரும், பஞ்சாயுதமும்]

1. ஓராழிவெய்யவன்சூழுலகேழுவந்தேத்தரங்கர்
    காராழிவண்ணப்பெருமாளந்தாதிக்குக்காப்புரைக்கிற்
    சீராழியங்கையிற்பொற்பிரம்பேந்தியசேனையர்கோன்
    கூராழிசங்கந்திருக்கதைநாந்தகங்கோதண்டமே.

(இ - ள்) ஓர் ஆழி - ஒற்றைச்சக்கரங்கோத்த தேரைஉடைய, வெய்யவன் - சூரியனால், சூழ் - சூழ்ந்துவரப்பெற்ற, உலகு ஏழ் - ஏழு தீவுகளாகவுள்ள பூமியிலிருக்கிற சனங்கள், உவந்து ஏத்து - மனமகிழ்ந்து துதிக்கப்பெற்ற, அரங்கர் - திருவரங்கம் என்னும் திருப்பதியில் எழுந்தருளியிருக்கின்றவரும், கார் ஆழி வண்ணம் பெருமாள் - கரிய கடல்போன்ற திருநிற முடைய நம்பெருமாளுமாகிய எம்பெருமான் விஷயமாக (யான் பாடுகிற), அந்தாதிக்கு - அந்தாதியென்னும் பிரபந்தம் இடையூறின்றி இனிது நிறைவேறுவதற்கு, காப்பு - பாதுகாவ லாகும் பொருள்கள், - உரைக்கின் -- (இன்னவையென்று) சொல்லுமிடத்து, - சீர் ஆழி அம் கையில் பொன்பிரம்பு ஏந்திய சேனையர்கோன் - சிறந்த மோதிரத்தையணிந்த அழகிய கையிற் பொன்மயமான பிரம்பை [செங்கோலை] தரித்த சேனைமுதலியாரும், கூர் ஆழி சங்கம் திருகடை நாந்தகம் கோதண்டமே -- கூரிய சக்கரமும் சங்கமும் அழகிய கதையும் வாளும் வில்லுமாகிய (திருமாலின்) பஞ்சாயுதங்களும்; (எ --று)

"சிறைப்பறவை புறங்காப்பச் சேனையர்கோன் பணிகேட்ப, நறைப்படலைத் துழாய் மார்பினாயிறு போன் மணிவிளங்க, அரியதானவர்க்கடிந்த ஐம்படையும் புடைதயங்க, .... ஆயிரவாய்ப்பாம்பணை மேலேறி துயிலினினிதமர்ந்தோய்", "கோலார்ந்த நெடுஞ்சார்ங்கம் கூனற்சங்கம் கொலை யாழி கொடுந்தண்டு கொற்றவொள்வாள், காலார்ந்தகதிக்கருடனென் னும் வென்றிக்கடும் பறவை யிவையனைத்தும் புறஞ்சூழ்காப்பச், சேலார்ந்த நெடுங்கழனி சோலைசூழ்ந்த திருவரங்கத் தரவணையிற் பள்ளிகொள்ளு, மாலோன்" என்றபடி எம்பெரு மானது திருவுள்ளக் கருத்தின்படி அவனுக்குக் குற்றேவல் செய்யும் பரிசனங்களும் எப்பொழுதும் அவனருகில் விடாதுநின்று அவனது திருமேனிக்குப் பாதுகாவல் செய்பவ ருமான ஸ்ரீசேனைமுதலியாரும், திவ்விய பஞ்சாயுதமூர்த்திகளுமே, அப்பெருமானது தோத் திரமாகத் தாம் செய்யும் அந்தாதிக்கு நேரும் இடையூறுகளை நீக்கிப் பாதுகாப்பரென்று கொண்டு அவர்களை இவ்வந்தாதிக்குக் காப்பு என்றார்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவசமயத்தவரான இந்நூலாசிரியராற் கூறப்பட்ட இக்காப்புச்செய்யுள் அந்த ஸ்ரீமகாவிஷ்ணுவினது தொண்டர்கட்குத் தலைவரான சேனைமுதலியாரையும், அத்திரு மாலின் ஐம்படையையும் குறித்ததாதலால் வழிபடுகடவுள்வணக்கம் ஏற்புடைக்கடவுள் வணக்கம் என்ற வகை யிரண்டில் வழிபடுகடவுள்வணக்கமாம். அடுத்த நான்கு செய்யுள்களும் இவ்வாறே தம்தமது மதத்துக்கு உரிய கடவுளை வணங்குதலேயன்றி அக்கடவுளினடியார்களை வணங்குதலும் வழிபடுகடவுள் வணக்கத்தின்பாற்படுமென அறிக.

சேனையர்கோன் - பரமபதத்திலுள்ள நித்திய முக்தர்களின் திரளுக்கும், மற்றவுலகங்களி லுள்ள திருமாலடியார்கட்கும் தலைவராதலாற் சேனைமுதலியாரென்றும் சேனைத் தலைவரென்றும் சொல்லப்படுகின்ற விஷ்வக்சேனர், தம்மைச்சரணமடைந்தவர் தொடங்குந் தொழில்கட்கு வரும் விக்கினங்களைப் போக்குதலாலும், தம்மையடையாது அகங்கரித்தவர்கட்கு விக்கினங்களை ஆக்குதலாலும் விக்நேசுவரென்று பெயர் பெற்ற வரான விநாயகர் இவரது அம்சத்தைச் சிறிது பெற்றவரே யாதலால், இவரை முதற்காப்பாகக் கொள்ளுதல் சாலும். "ஆளி லமர ரரங்கேசர் சேவைக் கணுகுந்தொறும் கோளில் திரளை விலக்கும் பிரம்பின் கொனை படலால், தோளிலடித்தழும்புண்டச்சுரர்க்கு" என்றபடி திரள் விலக்குதற் பொருட் டும், எம்பெருமானது ஆணையைத் தான்கொண்டு நடத்துதற்கு அறிகுறி யாகவும் இவர்கையிலே பொற்செங்கோலேந்தி நிற்பர். இவர் கையில் ஆழி என்றது, எம் பெரு மானிடம் இவர்பெற்றுள்ள அதிகாரத்துக்கு அறிகுறியான முத்திரைமோதிரத்தை. திருமாலின் பஞ்சாயுதங்களுள் சக்கரம் - சுதர்சநமென்றும், சங்கம் - பாஞ்சஜந்யமென்றும், கதை - கௌமோதகி யென்றும், வாள் - நந்தகமென்றும், வில் - சார்ங்கமென்றும் பெயர் பெறும். இவை துஷ்டநிக்கிரக சிஷ்டபரிபாலனஞ் செய்யுங் கருவியாய்ச் சிறத்தலால் இவற்றைக் காப்பாகக்கொண்டார்.

சூரியனது தேர் சம்வற்சரரூபமான ஒற்றைச்சக்கரமுடைய தென்று புராணம் கூறும். வெய்யவன் - உஷ்ணகிரஹமுடையவன்;வெம்மையென்னும் பண்பினடியாகப் பிறந்த பெயர். இங்கு 'உலகேழ்' என்றது ஜம்பு, பிலக்ஷம், குசம் கிரௌஞ்சம் சாகம் சால்மலி புஷ்கரம் என்ற ஏழு தீவுகளை. இங்கு 'உலகு' என்றது, உயிர்களின்மேல் நிற்கும். காராழி வண்ணம் - மேகமும் கடலும் போன்ற திருநிறமெனினுமாம். பெருமாள் -- பெருமாள், பெருமையையுடையவர்; இதில் பெருமையென்ற பகுதி ஈற்று ஐகாரம் மாத்திரம் கெட்டு, பெரும் என நின்றது.'ஆன்' என்ற ஆண்பால்விகுதி 'ஆள்' என ஈறு திரிந்தது. 'ஆள்' என்ற பெண்பால் விகுதியே சிறுபான்மை ஆண்பாலுக்கு வந்ததென்றலும் ஒன்று; அன்றி, பெருமையை ஆள்பவனெனக்கொண்டால் ஆள் என்ற வினைப்பகுதி கருத்தாப் பொருள் விகுதி புணர்ந்துகெட்ட தெனவேண்டும். பெருமாளந்தாதி என்ற தொடரில் தொக்கு நின்ற ஆறாம்வேற்றுமையுருபின் பொருளாகிய சம்பந்தம் -- விஷயமாகவுடைமை; விஷ்ணு புராணம், விநாயகரகவல் என்ப வற்றிற் போல. நாந்தகம்- நந்தகம் என்பதன் விகாரம். ஆழி என்ற சொல் -- தேர்ச்சக்கரம், மோதிரம் சக்கராயுதம் என்ற பொருட்களில் வட்ட வடிவமுடைய தென்றும், கடலென்ற பொருளில் ஆழ்ந்துள்ளதென்றும் காரணப்பொருள் படும். இனி, கடலென்ற பொருளில் பிரளய காலத்து உலகங்களை அழிப்பதென்றும் சக்க ராயுதமென்ற பொருளில் பகைவர்களையழிப்பதென்றும் கொள்ளலுமொன்று. 'ஓராழி' என்றது ஒற்றைச்சக்கரமுடைய தேருக்கு, பண்புத்தொகை யன்மொழி.

இச்செய்யுளில் ஆழிஎன்கிற ஒருசொல் அடிதோறும் வேறுபொருளில் வந்தது, சொற்பின் வருநிலையணி. இப்பொருளணியோடு திரிபு என்னும் சொல்லணியும் அமைந்திருத்தல் காண்க. (திரிபாவது - ஒவ்வோரடியிலும் முதலெழுத்து மாத்திரம் வேறுபட்டிருக்க, இரண்டு முதலிய பல எழுத்துக்கள் ஒன்றிநின்று பொருள்வேறுபடுவது) இவ்விரண்டணி யும் பேதப்படாமல் கலந்துவந்தது கலவையணி.